پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۲۲

چون حاصل کارماست بی فرجامی

تن در دادیم نیک در بدنامی

قصه چکنم؟ بسوختم زین خامی

نه کام دل و نه صبر بر ناکامی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۲۴تنها ام و کاشکی تنی داشتمی
  2. شمارهٔ ۸۲۵خود را سگ کویت ار نپنداشتمی
  3. شمارهٔ ۸۲۶گر من ز زمانه حاصلی داشتمی
  4. شمارهٔ ۸۲۷در جنگ غمت گر نه زبون آمدمی
  5. شمارهٔ ۸۲۸از نور یقین ار بمثل روشنمی
  6. شمارهٔ ۸۲۹یار آمد دوش و کردمش مهمانی
  7. شمارهٔ ۸۳۰پیوسته ز بهر شهوت جسمانی
  8. شمارهٔ ۸۳۱بی آنکه بآمدن قدم رنجانی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.