پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۲۴

تنها ام و کاشکی تنی داشتمی

یا زور بدی که بال بفراشتمی

ای دوست بجای تو اگر من بدهی

تنهات چنین روز بنگذاشتمی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۲۶گر من ز زمانه حاصلی داشتمی
  2. شمارهٔ ۸۲۷در جنگ غمت گر نه زبون آمدمی
  3. شمارهٔ ۸۲۸از نور یقین ار بمثل روشنمی
  4. شمارهٔ ۸۲۹یار آمد دوش و کردمش مهمانی
  5. شمارهٔ ۸۳۰پیوسته ز بهر شهوت جسمانی
  6. شمارهٔ ۸۳۱بی آنکه بآمدن قدم رنجانی
  7. شمارهٔ ۸۳۲گه می خوانی مرا و گه می رانی
  8. شمارهٔ ۸۳۳خواهی که جهان زیروز بر گردانی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.