پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۲۵

خود را سگ کویت ار نپنداشتمی

جز خاک درت خوابگهی داشتمی

آلوده شود ز ننگم ار نی نامت

بر چهره بخون دیده بنگاشتمی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۲۷در جنگ غمت گر نه زبون آمدمی
  2. شمارهٔ ۸۲۸از نور یقین ار بمثل روشنمی
  3. شمارهٔ ۸۲۹یار آمد دوش و کردمش مهمانی
  4. شمارهٔ ۸۳۰پیوسته ز بهر شهوت جسمانی
  5. شمارهٔ ۸۳۱بی آنکه بآمدن قدم رنجانی
  6. شمارهٔ ۸۳۲گه می خوانی مرا و گه می رانی
  7. شمارهٔ ۸۳۳خواهی که جهان زیروز بر گردانی
  8. شمارهٔ ۸۳۴ای دوست مرا اگر چه دشمن دانی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.