پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۳۴

ای دوست مرا اگر چه دشمن دانی

حال دل من تو بهتر از من دانی

خود نیست ز تو امید رحمت ورنی

حال شب من چو روز روشن دانی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۳۶گاهی بخودم چو زلف گستاخ کنی
  2. شمارهٔ ۸۳۷هر لحظه زبان خود چو شمشیر کنی
  3. شمارهٔ ۸۳۸هر دم زدنی بجور آهنگ کنی
  4. شمارهٔ ۸۳۹یک ذره ز آزار دلم کم نکنی
  5. شمارهٔ ۸۴۰گل رفت بدریورۀ هر انجمنی
  6. شمارهٔ ۸۴۱چون بر تو نباشد اعتماد سخنی
  7. شمارهٔ ۸۴۲هم بر سر آن نیی که ما را بینی
  8. شمارهٔ ۸۴۳تیری، که چو در خود کشمت دور شوی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.