پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۳۸

هر دم زدنی بجور آهنگ کنی

تا چون دهن خویش دلم تنگ کنی

تو سنگ زنی بر سر و من شکر کنم

من بوسه زنم بر لب و تو جنگ کنی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۴۰گل رفت بدریورۀ هر انجمنی
  2. شمارهٔ ۸۴۱چون بر تو نباشد اعتماد سخنی
  3. شمارهٔ ۸۴۲هم بر سر آن نیی که ما را بینی
  4. شمارهٔ ۸۴۳تیری، که چو در خود کشمت دور شوی
  5. شمارهٔ ۸۴۴بر خاک در تو دوش ای سلسله موی
  6. شمارهٔ ۸۴۵آمد گل و بلبلی ز دنبالۀ اوی
  7. شمارهٔ ۸۴۶خوش باش که تا نه بس ازینجا بروی
  8. شمارهٔ ۸۴۷هر دم ز برم رخت نوردی بروی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.