پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۴۷

هر دم ز برم رخت نوردی بروی

در نامده زود بازگردی بروی

چون غنچه نقاب بسته آیی بر من

وانگه که نقاب باز کردی بروی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۴۹دی گفت مرا حدیث من کمتر گوی
  2. شمارهٔ ۸۵۰با آنکه بکس دست بپیمان ندهی
  3. شمارهٔ ۸۵۱دل در سر زلف تونه زان بست رهی
  4. شمارهٔ ۸۵۲دستی که بر او همی می ناب نهی
  5. شمارهٔ ۸۵۳من پیرو کهن گشته ز جان فرسایی
  6. شمارهٔ ۸۵۴ای سرو که سر بر آسمان می سایی
  7. شمارهٔ ۸۵۵مانند گل دو رنگی ای بینایی
  8. شمارهٔ ۸۵۶مشتاق توام ، روی بمن ننمایی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.