پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۵۲

دستی که بر او همی می ناب نهی

دل میدهدت که خیره در تاب نهی

انصاف بده چه چرب دست استادی

کز آتش ناب مهر بر آب نهی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۵۴ای سرو که سر بر آسمان می سایی
  2. شمارهٔ ۸۵۵مانند گل دو رنگی ای بینایی
  3. شمارهٔ ۸۵۶مشتاق توام ، روی بمن ننمایی
  4. شمارهٔ ۸۵۷گل گرچه کند دعوی شهر آرایی
  5. شمارهٔ ۸۵۸یک روز بکوی عاشقان بر نایی
  6. شمارهٔ ۸۵۹کی بر کنم از تو من دل ای بینایی
  7. شمارهٔ ۸۶۰گه خصم شوی مرا و گه یار آیی
  8. شمارهٔ ۸۶۱در هر عمری دمی که دمساز آیی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.