پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۵۵

مانند گل دو رنگی ای بینایی

بی زر رخ گلگون بکسی ننمایی

پندارم غنچه‌ای که تا دامن دل

پر زر نکنی بند قبا نگشایی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۵۷گل گرچه کند دعوی شهر آرایی
  2. شمارهٔ ۸۵۸یک روز بکوی عاشقان بر نایی
  3. شمارهٔ ۸۵۹کی بر کنم از تو من دل ای بینایی
  4. شمارهٔ ۸۶۰گه خصم شوی مرا و گه یار آیی
  5. شمارهٔ ۸۶۱در هر عمری دمی که دمساز آیی
  6. شمارهٔ ۸۶۲گوی انگلۀ قباچه گر بگشایی
  7. شمارهٔ ۸۶۳آگاه ز حال من سر گشته نیی
  8. شمارهٔ ۸۶۴زلف تو چو بروی تو افتد گویی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.