پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۴۹

دی گفت مرا حدیث من کمتر گوی

ور می گویی بیا بگوشم در گوی

بنمود مرا حلقة زرّین در گوش

یعنی که حدیث وصل من بازر گوی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۵۱دل در سر زلف تونه زان بست رهی
  2. شمارهٔ ۸۵۲دستی که بر او همی می ناب نهی
  3. شمارهٔ ۸۵۳من پیرو کهن گشته ز جان فرسایی
  4. شمارهٔ ۸۵۴ای سرو که سر بر آسمان می سایی
  5. شمارهٔ ۸۵۵مانند گل دو رنگی ای بینایی
  6. شمارهٔ ۸۵۶مشتاق توام ، روی بمن ننمایی
  7. شمارهٔ ۸۵۷گل گرچه کند دعوی شهر آرایی
  8. شمارهٔ ۸۵۸یک روز بکوی عاشقان بر نایی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.