پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۴۵

آمد گل و بلبلی ز دنبالۀ اوی

می نالد و سودکی کند ناله اوی؟

چون گل همه سر گذشت بلبل شنود

بر خنده یی آرد غم یک سالۀ اوی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۴۷هر دم ز برم رخت نوردی بروی
  2. شمارهٔ ۸۴۸شخصی دارم دلی خراب اندر وی
  3. شمارهٔ ۸۴۹دی گفت مرا حدیث من کمتر گوی
  4. شمارهٔ ۸۵۰با آنکه بکس دست بپیمان ندهی
  5. شمارهٔ ۸۵۱دل در سر زلف تونه زان بست رهی
  6. شمارهٔ ۸۵۲دستی که بر او همی می ناب نهی
  7. شمارهٔ ۸۵۳من پیرو کهن گشته ز جان فرسایی
  8. شمارهٔ ۸۵۴ای سرو که سر بر آسمان می سایی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.