پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۴۰

گل رفت بدریورۀ هر انجمنی

تا کرد پر از قراضۀ زر دهنی

وانگه ز قواره های پیراهن او

بر دوخته نام و ننگ را پیرهنی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۴۲هم بر سر آن نیی که ما را بینی
  2. شمارهٔ ۸۴۳تیری، که چو در خود کشمت دور شوی
  3. شمارهٔ ۸۴۴بر خاک در تو دوش ای سلسله موی
  4. شمارهٔ ۸۴۵آمد گل و بلبلی ز دنبالۀ اوی
  5. شمارهٔ ۸۴۶خوش باش که تا نه بس ازینجا بروی
  6. شمارهٔ ۸۴۷هر دم ز برم رخت نوردی بروی
  7. شمارهٔ ۸۴۸شخصی دارم دلی خراب اندر وی
  8. شمارهٔ ۸۴۹دی گفت مرا حدیث من کمتر گوی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.