پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۲۸

از نور یقین ار بمثل روشنمی

خود را بحیل در آن جهان افگنمی

ور زانکه در آن جهان بجان ایمنی

حقا که سوی مرگ معلق زنمی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۳۰پیوسته ز بهر شهوت جسمانی
  2. شمارهٔ ۸۳۱بی آنکه بآمدن قدم رنجانی
  3. شمارهٔ ۸۳۲گه می خوانی مرا و گه می رانی
  4. شمارهٔ ۸۳۳خواهی که جهان زیروز بر گردانی
  5. شمارهٔ ۸۳۴ای دوست مرا اگر چه دشمن دانی
  6. شمارهٔ ۸۳۵با کافر اگر جنگ به شمشیر کنی
  7. شمارهٔ ۸۳۶گاهی بخودم چو زلف گستاخ کنی
  8. شمارهٔ ۸۳۷هر لحظه زبان خود چو شمشیر کنی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.