پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۲۳

بیهوده نهاده ایم برخود نامی

بی باده گرفته ایم بر کف جامی

بریاد کسی همی گذاریم ایام

کز ما نکند یاد بهر ایامی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۲۵خود را سگ کویت ار نپنداشتمی
  2. شمارهٔ ۸۲۶گر من ز زمانه حاصلی داشتمی
  3. شمارهٔ ۸۲۷در جنگ غمت گر نه زبون آمدمی
  4. شمارهٔ ۸۲۸از نور یقین ار بمثل روشنمی
  5. شمارهٔ ۸۲۹یار آمد دوش و کردمش مهمانی
  6. شمارهٔ ۸۳۰پیوسته ز بهر شهوت جسمانی
  7. شمارهٔ ۸۳۱بی آنکه بآمدن قدم رنجانی
  8. شمارهٔ ۸۳۲گه می خوانی مرا و گه می رانی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.