پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۲۰

چون نیست چمن زرنگ و بویی خالی

پروای گل و سمن ندارم حالی

ای ابر تو می گری که تر می گریی

وی مرغ تو می نال که خوش می نالی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۲۲چون حاصل کارماست بی فرجامی
  2. شمارهٔ ۸۲۳بیهوده نهاده ایم برخود نامی
  3. شمارهٔ ۸۲۴تنها ام و کاشکی تنی داشتمی
  4. شمارهٔ ۸۲۵خود را سگ کویت ار نپنداشتمی
  5. شمارهٔ ۸۲۶گر من ز زمانه حاصلی داشتمی
  6. شمارهٔ ۸۲۷در جنگ غمت گر نه زبون آمدمی
  7. شمارهٔ ۸۲۸از نور یقین ار بمثل روشنمی
  8. شمارهٔ ۸۲۹یار آمد دوش و کردمش مهمانی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.