شمارهٔ ۹۶۷

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۹۶۹از آن دو لب چه گل کام می توان چیدن
2. شمارهٔ ۹۷۰چون شمع برافروختی از باده کشیدن
3. شمارهٔ ۹۷۱چون نهد عارف به پر از خلوت دل پا برون؟
4. شمارهٔ ۹۷۲تا خزان آمد گل کامی نچیدیم از چمن
5. شمارهٔ ۹۷۳دل آگاه آزاد است از اندیشهٔ مردن
6. شمارهٔ ۹۷۴به سعی در طلبش راه جستجو سر کن
7. شمارهٔ ۹۷۵از عاشقان چه گویم و صبر و توانشان
8. شمارهٔ ۹۷۶تا نهاد آن آفتاب شعله خو پا در چمن