پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۹۵۸

پنهان تراست ساعد سیمین در آستین

یا جا گرفته دستهٔ نسرین در آستین

در هجر نوگلی ست دو منقار عندلیب

ما را هزار نالهٔ رنگین در آستین

از یاد لطف و قهر تو مینا صفت مراست

با جوش خنده گریهٔ خونین در آستین

موج شکست نام خدا خوشنما بود

از زلف عنبرین تو چون چین در آستین

چون شاخ ناشکفتهٔ گل در گریستن

دارم هزار دیدهٔ خونین در آستین

جویا مخور فریب کهن زال آسمان

دارد دو صد کرشمهٔ شیرین در آستین

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۶۰کرده تا از گرمی خویت حکایت سر زبان
  2. شمارهٔ ۹۶۱غازه از عکس رخت بر چهرهٔ گلشن مزن
  3. شمارهٔ ۹۶۲از نسیم صبحگاهی کرده در بر پیرهن
  4. شمارهٔ ۹۶۳نیست جای پانهادن بر زمین
  5. شمارهٔ ۹۶۴در خرام آمد چو آن مشکین سلاسل بر زمین
  6. شمارهٔ ۹۶۵ساعد او می زند بر شمع کافور آستین
  7. شمارهٔ ۹۶۶خوبرو بسیار از کشمیر می آید برون
  8. شمارهٔ ۹۶۷برون آی از نقاب و مشهدم را رشک ایمن کن!‏
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.