جویای تبریزی
شمارهٔ ۹۰۶
چنان ز زشتی کردار خود خجل شده ام
که غرق آب و عرق گشته مشت گل شده ام
چنان به خویش فرو رفته ام که پنداری
چو غنچه گوی گریبان چاک دل شده ام
جویای تبریزی
ادامه‌ی غزلیات
- شمارهٔ ۹۰۸گرفت عشقش ازین دست اگر گریانم
- شمارهٔ ۹۰۹دهد بوی جگر پرکاله آهم
- شمارهٔ ۹۱۰از وصال مایوس است این دلی که من دارم
- شمارهٔ ۹۱۱بسکه تلخی چشانده هجرانم
- شمارهٔ ۹۱۲فزونتر گردد از زهد ریایی نخوت مردم
- شمارهٔ ۹۱۳شبی کز یاد آن مه بر جگر دندان بیفشارم
- شمارهٔ ۹۱۴عشق در زنهار باشد از دل غم پیشه ام
- شمارهٔ ۹۱۵دل را اسیر پیچش آن مو گذاشتیم
درباره‌ی جویای تبریزی
میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.