پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۹۰۸

گرفت عشقش ازین دست اگر گریانم

رسید چاک گریبان چو گل به دامانم

نقاب روی هنر گشته جوش دلتنگی

همیشه در گره دل چو غنچه پنهانم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۱۰از وصال مایوس است این دلی که من دارم
  2. شمارهٔ ۹۱۱بسکه تلخی چشانده هجرانم
  3. شمارهٔ ۹۱۲فزونتر گردد از زهد ریایی نخوت مردم
  4. شمارهٔ ۹۱۳شبی کز یاد آن مه بر جگر دندان بیفشارم
  5. شمارهٔ ۹۱۴عشق در زنهار باشد از دل غم پیشه ام
  6. شمارهٔ ۹۱۵دل را اسیر پیچش آن مو گذاشتیم
  7. شمارهٔ ۹۱۶نمک پروردهٔ لعلت تکلم
  8. شمارهٔ ۹۱۷بزم رقصی زا ن نگار سیمبر می خواستیم
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.