پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۹۱۱

بسکه تلخی چشانده هجرانم

مزه گردانده شیرهٔ جانم

ریخت دردت چو غنچهٔ لاله

یک بغل داغ در گریبانم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۱۳شبی کز یاد آن مه بر جگر دندان بیفشارم
  2. شمارهٔ ۹۱۴عشق در زنهار باشد از دل غم پیشه ام
  3. شمارهٔ ۹۱۵دل را اسیر پیچش آن مو گذاشتیم
  4. شمارهٔ ۹۱۶نمک پروردهٔ لعلت تکلم
  5. شمارهٔ ۹۱۷بزم رقصی زا ن نگار سیمبر می خواستیم
  6. شمارهٔ ۹۱۸تا به معراج فنا یعنی شهادتگاه عشق
  7. شمارهٔ ۹۱۹گل دیدار ترا چون پی چیدن رفتم
  8. شمارهٔ ۹۲۰چون آینه بر روی تو مدهوش نگاهم
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.