شمارهٔ ۹۰۹

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۹۱۱بسکه تلخی چشانده هجرانم
2. شمارهٔ ۹۱۲فزونتر گردد از زهد ریایی نخوت مردم
3. شمارهٔ ۹۱۳شبی کز یاد آن مه بر جگر دندان بیفشارم
4. شمارهٔ ۹۱۴عشق در زنهار باشد از دل غم پیشه ام
5. شمارهٔ ۹۱۵دل را اسیر پیچش آن مو گذاشتیم
6. شمارهٔ ۹۱۶نمک پروردهٔ لعلت تکلم
7. شمارهٔ ۹۱۷بزم رقصی زا ن نگار سیمبر می خواستیم
8. شمارهٔ ۹۱۸تا به معراج فنا یعنی شهادتگاه عشق