پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۹۰۱

در سراغ تو غبار رم عنقا گشتیم

عاقبت در طلب افسوس که رسوا گشتیم

خاطری نیست که محنتکدهٔ دردت نیست

در سراغ تو بسی در دلها گشتیم

منصب محرمی یاد تو داریم امروز

ساکن غمکدهٔ دل چو سویدا گشتیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۰۳بی‌خطا از بس رساند زخم بر بالای زخم
  2. شمارهٔ ۹۰۴تا نهاد آن مست رنگین جلوه پا در کلبه ام
  3. شمارهٔ ۹۰۵به تماشای تو بشفت بهار نگهم
  4. شمارهٔ ۹۰۶چنان ز زشتی کردار خود خجل شده ام
  5. شمارهٔ ۹۰۷ز بی‌تابی شود هردم فزون‌تر آتش شوقم
  6. شمارهٔ ۹۰۸گرفت عشقش ازین دست اگر گریانم
  7. شمارهٔ ۹۰۹دهد بوی جگر پرکاله آهم
  8. شمارهٔ ۹۱۰از وصال مایوس است این دلی که من دارم
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.