پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۸۹۳

ضعف نگذاشت که یک ره جهد از جا آهم

شد گره در دل خونین چو سویدا آهم

چون نسیمی که نهد سر به بیابان ز چمن

بویی از حیرت دیدار بود با آهم

در سراغ تو ز بس گرم تکاپو شده ام

نفس سوخته ای کرد هوا را آهم

داد کز هجر چو طاووس همه تن داغم

آه کز درد چو زلف تو سراپا آهم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۹۵گلگشت چارباغ برو دوش کرده ایم
  2. شمارهٔ ۸۹۶لخت لخت از یاد رویت شد دل بی کینه ام
  3. شمارهٔ ۸۹۷تا ز عکست برگ گل سیما بود آیینه ام
  4. شمارهٔ ۸۹۸نماید چون جرس در راه شوق شوخ بیباکم
  5. شمارهٔ ۸۹۹ننگ منت بر نتابد همت مردانه ام
  6. شمارهٔ ۹۰۰کرد دلها را به مژگان نرگس جانانه موم
  7. شمارهٔ ۹۰۱در سراغ تو غبار رم عنقا گشتیم
  8. شمارهٔ ۹۰۲خیال ساغر چشم تو کرده مدهوشم
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.