پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۸۷۸

در حریم وصل از دلدار دور افتاده ام

مستم از کیفیت سرشار دور افتاده ام

معنی بیگانه با دل آشناتر می شود

در بر یارم اگر از یار دور افتاده ام

همچو پرواز نگه از دیدهٔ اهل نظر

با تو نزدیکم و بسیار دور افتاده ام

بسکه دل آزرده ام یکره ندیدم خویش را

تا از آن آیینهٔ رخسار دور افتاده ام

در حریم وصل هم بلبل ز افغان لب نبست

چون ننالم من کز آن غمخوار دور افتاده ام

بسته شد جویا زبان ناله دور از بزم یار

بلبلم کز ساحت گلزار دور افتاده ام

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۸۰در کدورت خون شدم از خویش شادان آمدم
  2. شمارهٔ ۸۸۱ما دل خویش به ابروی خم آویخته ایم
  3. شمارهٔ ۸۸۲حباب آسا فتد از دیدهٔ تر قطره اشکم
  4. شمارهٔ ۸۸۳اصلا بمی شکایتی از غم نکرده ایم
  5. شمارهٔ ۸۸۴به او نزدیکم و از شرم خود را دور پندارم
  6. شمارهٔ ۸۸۵رفتی و بی تو باده کشیدن نسازدم
  7. شمارهٔ ۸۸۶خاکساری را چو نقش پای تا دل بسته ایم
  8. شمارهٔ ۸۸۷ما که دل در فکر دنیای خراب افکنده ایم
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.