پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۷۶

بی او به دیده گرد کند شیشه ریزها

در دل خزیده گرد کند شیشه ریزها

دل تا رمیده گرد کند شیشه ریزها

از بس تپیده گرد کند شیشه ریزها

مینای دل شکسته زخارای بی غمی

تا آرمیده گرد کند شیشه ریزها

در راه توسن تو دل نازک ست فرش

هر جا دویده گرد کند شیشه ریزها

اشکم زدیده بر دل نازک ز بیم او

تا واچکیده گرد کند شیشه ریزها

هر کس شکسته خاطر عشق ست تا نفس

از دل کشیده گرد کند شیشه ریزها

در سینه تا زسنگدلی های او شکست

دل را رسیده گرد کند شیشه ریزها

جویا شکست خوردهٔ در دست تا زدل

آهی کشیده گرد کند شیشه ریزها

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۸تا زنده ام بود غم عشقش هوس مرا
  2. شمارهٔ ۷۹نمی باشد زمرگ اندیشه ای پرهیزکاران را
  3. شمارهٔ ۸۰حیران تو از هر خم مو دیدهٔ خط را
  4. شمارهٔ ۸۱کسی کو چون دل شیر است از جرأت نشان او را
  5. شمارهٔ ۸۲مزاج شعله بود وضوح شوخ و شنگ ترا
  6. شمارهٔ ۸۳ای گنج‌ها ز گوهر یاد تو سینه‌ها
  7. شمارهٔ ۸۴افزود عشق قدر دل دردناک را
  8. شمارهٔ ۸۵رخی زآتش می رشک ایمن ست ترا
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.