پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۸۳

ای گنج‌ها ز گوهر یاد تو سینه‌ها

و ز نقد داغ عشق تو دل‌ها دفینه‌ها

در جستجوی ذات تو افتاده سرنگون

افلاک را به لجه حیرت سفینه‌ها

از تندی شراب نگاه تو می‌زنند

موج شکست در دل سنگ آبگینه‌ها

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۵رخی زآتش می رشک ایمن ست ترا
  2. شمارهٔ ۸۶چوب قفس نخست زخس می کنیم ما
  3. شمارهٔ ۸۷به پیری نشد چاره گردن کشان را
  4. شمارهٔ ۸۸لایق نبود کینهٔ چرخ اهل صفا را
  5. شمارهٔ ۸۹ز زلف و کاکلت ای نازنین گره بگشا
  6. شمارهٔ ۹۰چه چاره است دل سر زدیده بر زده را
  7. شمارهٔ ۹۱غم بود چاره حریف به غم آموخته را
  8. شمارهٔ ۹۲بی درد بر کنار مریز آب دیده را
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.