پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۸۶

چوب قفس نخست زخس می کنیم ما

پس مرغ شعله را بقفس می کنیم ما

صحرای دلگشای دل ماست خامشی

کسب هوا ز حبس نفس می کنیم ما

در سینه سر عشق زخامی نهفته ایم

پنهان رموز شعله به خس می کنیم ما

جویا حیات ما به دم مرتضی علیست

روشن چراغ خود به نفس می کنیم ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۸لایق نبود کینهٔ چرخ اهل صفا را
  2. شمارهٔ ۸۹ز زلف و کاکلت ای نازنین گره بگشا
  3. شمارهٔ ۹۰چه چاره است دل سر زدیده بر زده را
  4. شمارهٔ ۹۱غم بود چاره حریف به غم آموخته را
  5. شمارهٔ ۹۲بی درد بر کنار مریز آب دیده را
  6. شمارهٔ ۹۳گرم دارد شیخ ما با خویشتن هنگامه را
  7. شمارهٔ ۹۴برد یاد او دل غم پیشه را
  8. شمارهٔ ۹۵گردد ز سیر صحرا کی حل مشکل ما
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.