پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۷۱۵

بی ذکر تو نیکو نبود پیشهٔ دیگر

بی فکر تو باطل بود اندیشهٔ دیگر

صهبای مجازم ندهد نشئه که باشد

کیفیت مستان تو از شیشهٔ دیگر

کی قطع نظر از تو توانم که دواندست

از هر مژه چشمت به دلم ریشهٔ دیگر

لبریز خیال تو ز بس گشته، نگنجد

در غمکدهٔ سینه ام اندیشهٔ دیگر

ناخن گره از کار تو جویا نگشاید

بر سینه قوی تر زن از این تیشهٔ دیگر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۱۷می رباید خط روی لاله گونم بیشتر
  2. شمارهٔ ۷۱۸گریم ز هجر آن گل رو چون سحاب وار
  3. شمارهٔ ۷۱۹بی جلوهٔ روی تو نظر بسته نکوتر
  4. شمارهٔ ۷۲۰از گل داغ جنون دارم بهاری در نظر
  5. شمارهٔ ۷۲۱شد دل دریا کنارم ته همین از چشم تر
  6. شمارهٔ ۷۲۲اگر از سوز عشقت سوخت دل دیوانه‌ای کمتر
  7. شمارهٔ ۷۲۳پای هر نخلی که بوسیدم به دوران بهار
  8. شمارهٔ ۷۲۴باشد ارباب رعونت را ز بی مغزی غرور
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.