پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۷۱۶

به بیخودی شد از آن همزبان من تصویر

که هست محرم راز نهان من تصویر

کتاب بی خودی ام، حاشیه است تفسیرم

زبان حیرتم و ترجمان من تصویر

به گوش بی خبری از زبان خاموشی

بیان نموده بسی داستان من تصویر

ترا نکرده اثر در دل آه و نالهٔ من

وگرنه جامه درید از فغان من تصویر

ز ماه یکشبه هم خامه را خفی تر کن

کشی گر از مه ابروکمان من تصویر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۱۸گریم ز هجر آن گل رو چون سحاب وار
  2. شمارهٔ ۷۱۹بی جلوهٔ روی تو نظر بسته نکوتر
  3. شمارهٔ ۷۲۰از گل داغ جنون دارم بهاری در نظر
  4. شمارهٔ ۷۲۱شد دل دریا کنارم ته همین از چشم تر
  5. شمارهٔ ۷۲۲اگر از سوز عشقت سوخت دل دیوانه‌ای کمتر
  6. شمارهٔ ۷۲۳پای هر نخلی که بوسیدم به دوران بهار
  7. شمارهٔ ۷۲۴باشد ارباب رعونت را ز بی مغزی غرور
  8. شمارهٔ ۷۲۵کار دنیا فکر ای دانا ندارد اینقدر
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.