پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۷۱۱

فصل بهاران شده ساغر بگیر

از بط می خون کبوتر بگیر

زین رخ چشمی که ترا داده اند

خرده به گل نکته به عبهر بگیر

دامن گلچین ز شفق شد افق

کام دل از بادهٔ احمر بگیر

ساغر خورشید گرفته است ابر

از کف ساقی قدح زر بگیر

با کف خالی ز عمل روز حشر

جهد کن و دامن حیدر بگیر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۱۳گرچه از موج هوا چین بر جبین دارد بهار
  2. شمارهٔ ۷۱۴نونهالم را ز بس بگذاشت بر شوخی مدار
  3. شمارهٔ ۷۱۵بی ذکر تو نیکو نبود پیشهٔ دیگر
  4. شمارهٔ ۷۱۶به بیخودی شد از آن همزبان من تصویر
  5. شمارهٔ ۷۱۷می رباید خط روی لاله گونم بیشتر
  6. شمارهٔ ۷۱۸گریم ز هجر آن گل رو چون سحاب وار
  7. شمارهٔ ۷۱۹بی جلوهٔ روی تو نظر بسته نکوتر
  8. شمارهٔ ۷۲۰از گل داغ جنون دارم بهاری در نظر
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.