پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۳۲۶

بی لب لعلش کباب در نمک خوابیده است

غنچه در آغوش شبنم گرببستان خفته است

ایمن از دام خط شبرنگ او جویا مباش

در پرند رنگ آن رخسار پنهان خفته است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۲۸چو با تو کار دل ای ماهپاره افتاده است
  2. شمارهٔ ۳۲۹حسن رخسار تو موقوف شراب ناب نیست
  3. شمارهٔ ۳۳۰برخاک آنچه از مژهٔ ما چکیده است
  4. شمارهٔ ۳۳۱از لقای مه تسلی دیدهٔ مهجور نیست
  5. شمارهٔ ۳۳۲زاهد از دنیا پی تحصیل سیم و زر گذشت
  6. شمارهٔ ۳۳۳خلوت تن از فروغ جوهر جان روشن است
  7. شمارهٔ ۳۳۴لعل میگون تو تا غارتگر هوش من است
  8. شمارهٔ ۳۳۵بیخود صهبای حیرت باش می نوشی بس است
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.