پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۹۹

بوالهوس را راز عشق او نهفتن رسم نیست

همچنان کز عاشق دل خسته گفتن رسم نیست

یک گل افشا کسی از باغ تمکینم نچید

در ریاض راز دار است شکفتن رسم نیست

عاقبت چون غنچه های لاله رازم گل کند

پیش ما داغ دل خونین نهفتن رسم نیست

دستبرد عم چو بیند انبساط از دل مجوی

غنچه را در دامن گلچین شکتن رسم نیست

غنچه های لاله را هر صبحدم گوید نسیم

با وجود نشئهٔ تریاک خفتن رسم نیست

این به طور آنغزل جویا که طالب گفته است

از رخ فرش چمن گلبرگ رفتن رسم نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۰۱همتم تا دست پر زور هوس پیچیده است
  2. شمارهٔ ۲۰۲بسکه رنگین جلوه از لخت دل شیدای ماست
  3. شمارهٔ ۲۰۳دل و ستم ز کار افتاد از پرکاری چشمت
  4. شمارهٔ ۲۰۴هر کس محروم از جوانی است
  5. شمارهٔ ۲۰۵از گفتگو اشاره به دل آشناتر است
  6. شمارهٔ ۲۰۶شوخ و شنگی چون بت طناز من عالم نداشت
  7. شمارهٔ ۲۰۷با بال شوق در چمن قدس طایر است
  8. شمارهٔ ۲۰۸دل که بزم عشقبازی را بسامان چیده است
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.