پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۹۱

بی تو دل را سیر گلشن باعث آرام نیست

لاله و گل را شراب عیش ما در جام نیست

بسکه در هر حالتی طبعت به شوخی مایل است

ون در غلطان ترا در خواب هم آرام نیست

اینقدر ناآشنایی هم زخوبان ناخوش است

چون تغافل بگذرد از حد کم از ابرام نیست

جنگهای آشتی فرمای او را دیده ام

هیچ حلوا پیش ما شیرین تر از دشنام نیست

زخمی شمشیر عشقت تن به مردن کی دهد؟

لذت بی طاقتی در عالم آرام نیست

هر نوید آمدن جویا حیات تازه است

وصل را در مشرب ما لذت پیغام نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹۳مایه ای از خون دل و زگریه سامانی نداشت
  2. شمارهٔ ۱۹۴عشق آنجا کز پی ایجاد عالم رنگ ریخت
  3. شمارهٔ ۱۹۵در جهان بی اعتباری اعتبار عاشقی است
  4. شمارهٔ ۱۹۶ببازد غنچه رنگ از خجلت لعل قدح نوشت
  5. شمارهٔ ۱۹۷محتسب امشب سبوی باده ام را پاک ریخت
  6. شمارهٔ ۱۹۸دل را گشاد کار ز فیض دماغ ماست
  7. شمارهٔ ۱۹۹بوالهوس را راز عشق او نهفتن رسم نیست
  8. شمارهٔ ۲۰۰تا هوای شمع رویت در سر پروانه است
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.