پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۷۷

تا دور ز رخ نقاب کردی

خون در دل آفتاب کردی

آخر ز کتاب دلربایی

عاشق کشی انتخاب کردی

تا زلف به روی ما گشودی

خون در دل مشکناب کردی

شد تیره جهان به چشم جویا

تا از گیسو نقاب کردی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۷۹از هر که گشت محو تو مستور نیستی
  2. شمارهٔ ۱۰۸۰این چه بیداد است ای شمشاد قامت می‌کنی
  3. شمارهٔ ۱۰۸۱به قصد کشتنم افراخت قد خورشید سیمایی
  4. شمارهٔ ۱۰۸۲فسون‌سازی که دل را می‌برد نیرنگش از شوخی
  5. شمارهٔ ۱۰۸۳هر قطرهٔ اشکم ز پی دیدن چشمی
  6. شمارهٔ ۱۰۸۴چو شبنم به که فارغ از امید بال و پر باشی
  7. شمارهٔ ۱۰۸۵از پای فکنده است مرا محنت و غم، های!‏
  8. شمارهٔ ۱۰۸۶جبین را صندل اندود از چه ای ابرو کمان کردی؟
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.