پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۴۷

خیال تندخویی با دلم سر می‌کند بازی

که از شوخی به جای گل به اخگر می‌کند بازی

ز غیرت فوج فوج رنگ در پرواز اندازم

اگر دانم که گاهی با کبوتر می‌کند بازی

ز بیم غیر اشکم در دل صد پاره می‌غلتد

چو آن طفلی که با اوراق ابتر می‌کند بازی

چه دل‌ها خون کند چشمش ز هر مژگان به هم سودن

حریفان ترک بدمستی به خنجر می‌کند بازی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۴۹چون بی تو چارهٔ دل محزون کند کسی
  2. شمارهٔ ۱۰۵۰نهانی در حجاب زندگانی
  3. شمارهٔ ۱۰۵۱می افزود چراغ زندگانی
  4. شمارهٔ ۱۰۵۲تا مرا شد با تو ای گل پیرهن دلبستگی
  5. شمارهٔ ۱۰۵۳دست ریزش ساقیا هرگز مباد از ما کشی
  6. شمارهٔ ۱۰۵۴ز زنجیری که عشق انداخت بر پای من ای قمری
  7. شمارهٔ ۱۰۵۵گشاید بر رخت درهای فیض از یمن هشیاری
  8. شمارهٔ ۱۰۵۶ای من فدای نام تو یا مرتضی علی
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.