پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۲۶

می کشد عکس ترا پر تنگ در بر آینه

بی حیا بی آبرو بی شرم کافر آینه

همچو برگ گل هوا گیرد ز پشت دست عکس

چهره گردد با صفای عارضش گر آینه

گوییا خورشید سر بر کرده است از جیب صبح

عکس رخسارش چو گردد جلوه گر در آینه

از صفای ظاهر اهل جهان ایمن مباش

جوشنی زیر قبا دارد ز جوهر آینه

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۲۸به زر نگین صفت از بس دل تو بند شده
  2. شمارهٔ ۱۰۲۹در دلم از گریه دایم سخت تر گردد گره
  3. شمارهٔ ۱۰۳۰ز اشک آخر به دل فیضی رسد آهسته آهسته
  4. شمارهٔ ۱۰۳۱غنچه بی جلوهٔ دیدار تو دل تنگ شده
  5. شمارهٔ ۱۰۳۲الهی در ره فقرم شکوه پادشاهی ده
  6. شمارهٔ ۱۰۳۳نور عرفان در دل صافی ضمیران برده راه
  7. شمارهٔ ۱۰۳۴پرتو افکن گشت رخسار تو تا در آینه
  8. شمارهٔ ۱۰۳۵کردم از لخت جگر طرح زبان تازه ای
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.