پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۲۸

به زر نگین صفت از بس دل تو بند شده

چو سکه نام تو از روی زر بلند شده

در این محیط که موجش کمند صید بلاست

حباب وار دل ما به هیچ بند شده

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۳۰ز اشک آخر به دل فیضی رسد آهسته آهسته
  2. شمارهٔ ۱۰۳۱غنچه بی جلوهٔ دیدار تو دل تنگ شده
  3. شمارهٔ ۱۰۳۲الهی در ره فقرم شکوه پادشاهی ده
  4. شمارهٔ ۱۰۳۳نور عرفان در دل صافی ضمیران برده راه
  5. شمارهٔ ۱۰۳۴پرتو افکن گشت رخسار تو تا در آینه
  6. شمارهٔ ۱۰۳۵کردم از لخت جگر طرح زبان تازه ای
  7. شمارهٔ ۱۰۳۶گشتم اسیر نوگل بلبل ندیده ای
  8. شمارهٔ ۱۰۳۷دل چیست واله نگه ترک زاده ای
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.