پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۳۰

ز اشک آخر به دل فیضی رسد آهسته آهسته

چو آب جو که در گل‌ها دود آهسته آهسته

ز بس افشرده پا سنگینی غم بر دل تنگم

به رنگ سرو، آهم قد کشد آهسته آهسته

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۳۲الهی در ره فقرم شکوه پادشاهی ده
  2. شمارهٔ ۱۰۳۳نور عرفان در دل صافی ضمیران برده راه
  3. شمارهٔ ۱۰۳۴پرتو افکن گشت رخسار تو تا در آینه
  4. شمارهٔ ۱۰۳۵کردم از لخت جگر طرح زبان تازه ای
  5. شمارهٔ ۱۰۳۶گشتم اسیر نوگل بلبل ندیده ای
  6. شمارهٔ ۱۰۳۷دل چیست واله نگه ترک زاده ای
  7. شمارهٔ ۱۰۳۸صورت حالش دگرگون شد ز گل رخساره‌ای
  8. شمارهٔ ۱۰۳۹دوش بر قلب دل غم زده غافل زده ای
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.