پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۲۵

رفتیم ز بس با دل پر شور در این راه

شد نقش قدم خانهٔ زنبور در این راه

در گام نخستین ز سلیمان گذرد پیش

گر عشق ببندد کمر مور در این راه

در عشق تو با لشکر غم هر که ز خود رفت

از فیض شکست آمده منصور در این راه

تا جان ندهی راه به مقصد نتوان برد

فرهاد از این ره شده دستور در این راه

بر راحلهٔ ضعف کسی را که سوار است

چاهی شده هر نقش پی مور در این راه

جویا غزل فکرت رنگین سخنست این

‏«داریم قدم بر قدم مور در این راه»‏

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۲۷زان چشم مست کار صبوحی کند نگاه
  2. شمارهٔ ۱۰۲۸به زر نگین صفت از بس دل تو بند شده
  3. شمارهٔ ۱۰۲۹در دلم از گریه دایم سخت تر گردد گره
  4. شمارهٔ ۱۰۳۰ز اشک آخر به دل فیضی رسد آهسته آهسته
  5. شمارهٔ ۱۰۳۱غنچه بی جلوهٔ دیدار تو دل تنگ شده
  6. شمارهٔ ۱۰۳۲الهی در ره فقرم شکوه پادشاهی ده
  7. شمارهٔ ۱۰۳۳نور عرفان در دل صافی ضمیران برده راه
  8. شمارهٔ ۱۰۳۴پرتو افکن گشت رخسار تو تا در آینه
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.