پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

غزلیات

شمارهٔ ۵۵

یا انیس القلوب فی الخلوات

بک تأوی الوحوش فی الفلوات

تا نگردد رخ تو قره عین

لا تقر العیون فی الصلوات

می هر نشئه نشوه ای دارد

نشوة العشق اطیب النشوات

بار عشق تو پشت ما خم کرد

لا مرور الشهور والسنوات

درد هجر تو اشک ما خون کرد

لا مضی العشی والغدوات

رود از دل حدیث عشق به دل

نه اسانید دارد آن نه روات

نیست جامی نوشتنی غم عشق

نامه طی کن بسوز کلک و دوات

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۷گنج جمالی و کاینات خرابت
  2. شمارهٔ ۵۸پیش ازان دم که قلم نقش کند حرف نخست
  3. شمارهٔ ۵۹گدای کوی خرابات پل برهنه چراست
  4. شمارهٔ ۶۰گفتم به قامتت ز کجی خوشتر است راست
  5. شمارهٔ ۶۱بی جمالت صوت مطرب مایه درد و غم است
  6. شمارهٔ ۶۲چشم منی بر همه کس روشن است
  7. شمارهٔ ۶۳رخت روز طرب را بامداد است
  8. شمارهٔ ۶۴بیا که دل ز غمت خون و دیده پر خون است
همه‌ی غزلیات ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.