پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

غزلیات

شمارهٔ ۹۴

ای آفتاب روی تو عکس فروغ ذات

ظاهر ز زلف و خال و خطت کثرت صفات

زیر نقاب جعد مسلسل رخ تو کرد

شرح بطون ذات و ظهور تعینات

چشمت به عشوه لب به شکرخنده می کند

تفسیر آیه خلق الموت و الحیات

زان تیغ غمزه می برم از جان و دل امید

درویش را چه چاره ز قطع تعلقات

کردم نماز در خم محراب ابرویت

قرت بنور وجهک عینای فی الصلات

زان خارها که در دل من کشتی از جفا

خواهد گل وفات دمیدن پس از وفات

در دام طره های تو جامی اسیر شد

مشکل که افکند پس ازین دام ترهات

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۶صلای باده زد پیر خرابات
  2. شمارهٔ ۹۷ای درت کعبه ارباب نجات
  3. شمارهٔ ۹۸بر درت جا کنند اهل نجات
  4. شمارهٔ ۹۹صد خارم از فراق تو در پای دل شکست
  5. شمارهٔ ۱۰۰گر آن بی وفا عهد یاری شکست
  6. شمارهٔ ۱۰۱گفتمش ای سخت دل عهد تو سست است از نخست
  7. شمارهٔ ۱۰۲پیش ازان روزی که گردون خاک آدم می سرشت
  8. شمارهٔ ۱۰۳گر بود در خاک پیشم رویم از کوی تو خشت
همه‌ی غزلیات ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.