شمارهٔ ۹۶ - دوری از خدمت
بخدائی که فیض رحمت او
کرد از بند حرص آزادم
که من از خدمت چو تو مخدوم
تا به ناکام دور افتادم
نه دو دیده بخواب دربستم
نه دهن را بخنده بگشادم
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۹۸ - قهرمان شریعتبخدای ار چهار بالش شرع
- شمارهٔ ۹۹ - عدلخسروا عدل کن همیشه ازانک
- شمارهٔ ۱۰۰ - بزرگی در اصلهر که در اصلش بزرگی بوده است
- شمارهٔ ۱۰۱ - دو خواجه تاشمن بنده و اسب هر دو امروز
- شمارهٔ ۱۰۲ - یخ بندی طبعمرا ایزد تعالی خاطری داد
- شمارهٔ ۱۰۳ - خواجه غافلخواجه را دیدی تو تا بنشست بر دیوان ملک
- شمارهٔ ۱۰۴ - سوزیانخشمت آمد که من ترا گفتم
- شمارهٔ ۱۰۵ - دوریبخدائی که عقل کلی را
درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.