شمارهٔ ۹۵ - تقاضای کاه
ای کریمی که هست گاه کرم
دل و دست تو کان و دریابم
من گرانی نکرده ام هرگز
وز پی نان نبرده ام آبم
گر اشارت شود بکمتر چیز
مثلا کاه پاره یابم
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۹۷ - انتظاردخل عمرم خرج شد در انتظار
- شمارهٔ ۹۸ - قهرمان شریعتبخدای ار چهار بالش شرع
- شمارهٔ ۹۹ - عدلخسروا عدل کن همیشه ازانک
- شمارهٔ ۱۰۰ - بزرگی در اصلهر که در اصلش بزرگی بوده است
- شمارهٔ ۱۰۱ - دو خواجه تاشمن بنده و اسب هر دو امروز
- شمارهٔ ۱۰۲ - یخ بندی طبعمرا ایزد تعالی خاطری داد
- شمارهٔ ۱۰۳ - خواجه غافلخواجه را دیدی تو تا بنشست بر دیوان ملک
- شمارهٔ ۱۰۴ - سوزیانخشمت آمد که من ترا گفتم
درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.