پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۵

بی یاد تو گر دمی زنم بر باد ست

خرّم دل آنکه با غمت دلشادست

بی یاد تو من نفس نمی یارم زد

آنجا که تویی کجا منت در یادست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷تا روی چو گل به بوستان آورده‌ست
  2. شمارهٔ ۲۸هستم من سرگشته به عشقت سرمست
  3. شمارهٔ ۲۹مستیم چو چشم مست شهلای تو مست
  4. شمارهٔ ۳۰سرو چمن از عُجب برآورده دو دست
  5. شمارهٔ ۳۱در دیده دلم خیال رویش می‌بست
  6. شمارهٔ ۳۲نقّاش ازل چه لطفها فرموده‌ست
  7. شمارهٔ ۳۳از درد بمردیم دوایی بفرست
  8. شمارهٔ ۳۴چون چشم تو نرگسی ندیدم سرمست
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.