جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۶۸
ما را به رخ دوست نیازست هنوز
وین باد صبا محرم رازست هنوز
گر از سر غفلت گنهی کرد دلم
شکرست در توبه که بازست هنوز
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۷۰ای چرخِ فلک چرا نسازی با کس
- شمارهٔ ۱۷۱من دل به تو داده‌ام نکو می‌دارش
- شمارهٔ ۱۷۲ای دل تو به درد یار هجران می‌کش
- شمارهٔ ۱۷۳گل کیست به نزد عارض چون سمنش
- شمارهٔ ۱۷۴گر لایق خدمتم ندانی بر خویش
- شمارهٔ ۱۷۵ای دیده بختم شده گریان چون شمع
- شمارهٔ ۱۷۶من سوخته در فراق یارم چون شمع
- شمارهٔ ۱۷۷زردم ز فراق روی دلدار چو شمع
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.