پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۷

جانا دل من بر سر عهدست هنوز

عهدی که ببست با تو نشکست هنوز

مجروح شد از خار جفایت دل و نیست

در باغ وصال بر گلش دست هنوز

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۹از من غم روزگار ای یار مپرس
  2. شمارهٔ ۱۷۰ای چرخِ فلک چرا نسازی با کس
  3. شمارهٔ ۱۷۱من دل به تو داده‌ام نکو می‌دارش
  4. شمارهٔ ۱۷۲ای دل تو به درد یار هجران می‌کش
  5. شمارهٔ ۱۷۳گل کیست به نزد عارض چون سمنش
  6. شمارهٔ ۱۷۴گر لایق خدمتم ندانی بر خویش
  7. شمارهٔ ۱۷۵ای دیده بختم شده گریان چون شمع
  8. شمارهٔ ۱۷۶من سوخته در فراق یارم چون شمع
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.