پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۶

دل بسته آن پسته دهانست هنوز

جان در پی آن سرو روانست هنوز

در حسرت دیدار تو ای جان و جهان

خون جگر از دیده روانست هنوز

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۸ما را به رخ دوست نیازست هنوز
  2. شمارهٔ ۱۶۹از من غم روزگار ای یار مپرس
  3. شمارهٔ ۱۷۰ای چرخِ فلک چرا نسازی با کس
  4. شمارهٔ ۱۷۱من دل به تو داده‌ام نکو می‌دارش
  5. شمارهٔ ۱۷۲ای دل تو به درد یار هجران می‌کش
  6. شمارهٔ ۱۷۳گل کیست به نزد عارض چون سمنش
  7. شمارهٔ ۱۷۴گر لایق خدمتم ندانی بر خویش
  8. شمارهٔ ۱۷۵ای دیده بختم شده گریان چون شمع
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.