جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۷۵
ای دیده بختم شده گریان چون شمع
وی رشته جانم شده سوزان چون شمع
از آتش دل خون جگر می‌بینی
بر روم روان به سان باران چون شمع
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۷۷زردم ز فراق روی دلدار چو شمع
- شمارهٔ ۱۷۸بر روی دلم نشسته بین گرد فراق
- شمارهٔ ۱۷۹از دل نالم یا ز فلک یا ز فراق
- شمارهٔ ۱۸۰ای لاله روی نوبهاری نازک
- شمارهٔ ۱۸۱افتاده مرا دیده به یاری نازک
- شمارهٔ ۱۸۲در باغ برهنه گشتی ای شاهد شنگ
- شمارهٔ ۱۸۳گفتم که چو ابرویت که دیده‌ست هلال
- شمارهٔ ۱۸۴پا بسته ابروت شدم همچو هلال
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.