جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۸۰
ای لاله روی نوبهاری نازک
گل را نبود چون تو عذاری نازک
تا دست و نگارست نیفتاده بود
در دست کسی چون تو نگاری نازک
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۸۲در باغ برهنه گشتی ای شاهد شنگ
- شمارهٔ ۱۸۳گفتم که چو ابرویت که دیده‌ست هلال
- شمارهٔ ۱۸۴پا بسته ابروت شدم همچو هلال
- شمارهٔ ۱۸۵گل گفت به خنده صبحدم با بلبل
- شمارهٔ ۱۸۶از عکس رخ تو گل و گلزار خجل
- شمارهٔ ۱۸۷در صبح رخ دوست نیاز آرد دل
- شمارهٔ ۱۸۸با غصّه روزگار می‌ساز ای دل
- شمارهٔ ۱۸۹تا کی به غم زمانه سازیم ای دل
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.