پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۸

با غصّه روزگار می‌ساز ای دل

پوشیده ز یار عشق می‌باز ای دل

گر خلق نصیحتی کنندت زنهار

از دوست به هیچکس مپرداز ای دل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹۰هرچند که تو دشمن جانی ای دل
  2. شمارهٔ ۱۹۱زنهار بکوش تا توانی ای دل
  3. شمارهٔ ۱۹۲در صبحدمی که خوش سراید بلبل
  4. شمارهٔ ۱۹۳ای جان و جهان کرده من اندر سر دل
  5. شمارهٔ ۱۹۴وقتست که باغ را به بار آید گل
  6. شمارهٔ ۱۹۵بلبل که تو از جان شده‌ای ناظر گل
  7. شمارهٔ ۱۹۶وقتست که بر سرم کنی باران گل
  8. شمارهٔ ۱۹۷دلدار ز شوق رفت در گلشن گل
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.