پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۷

دلدار ز شوق رفت در گلشن گل

جوشید ز رشک روش خون در تن گل

شادی و غم جهان تو می‌دانی چیست

در آمدن گلست و در رفتن گل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹۹ای بر رخ زیبات شده مجنون گل
  2. شمارهٔ ۲۰۰تخت چمن جهان که آراست چو گل
  3. شمارهٔ ۲۰۱در صبح صبا چمن بیاراست ز گل
  4. شمارهٔ ۲۰۲در پای گل و سرو دلم کرد مُقام
  5. شمارهٔ ۲۰۳در باغ رخ تو گل به بار است مدام
  6. شمارهٔ ۲۰۴رخسار تو چون دمشق و زلف تو چو شام
  7. شمارهٔ ۲۰۵دل را به سر زلف تو آویخته‌ام
  8. شمارهٔ ۲۰۶چون شمع به هجران رخت سوخته‌ام
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.